Op de koepel van de basiliek van Neuss op de linkeroever van de Rijn staat geen christus- of mariabeeld. Er staat een gewapende man. Quirinus van Neuss wordt rond 30 april herdacht in Neuss en in Leuven. In onze Abdij van Park heeft hij een klein altaartje; zijn relieken worden hier bewaard. Het is een vreemd toeval want het was een regiment van Neuss dat in 1914 onze stad Leuven in brand stak. Het huis van mijn grootouders in de Ravenstraat had een gedenksteen die herinnerde aan de brand. Maar waarom vereert de Kerk hier een soldaat?
Quirinus van Neuss is niet de enige soldaat
die in de Kerk vereerd wordt. We denken aan Sint-Michiel, Sint-Joris, Sint-Maarten,
Sint-Maurits en Sint-Gereon die in ons middeleeuws erfgoed geregeld opduiken.
Gewoonlijk worden die figuren gekaderd in een mythische strijd tussen goed en
kwaad, waarbij de vereerde soldaten uiteraard aan de kant van het goede
stonden. Nochtans bestaat er een gebod: “Gij zult niet doden”. En nadat Petrus
het oor van Malchus, een dienaar van de hogepriester, afgehakt had, zei Christus:
“Wie het zwaard hanteert, zal door het zwaard vergaan.” Kunnen gewapende mannen
dan wel “benedictus”, d.i. gezegend zijn?
Ik stel me deze vreemde vraag omdat we in een
tijd leven waarin zelfs journalisten bewapening en oorlog prediken. Ik zeg niet
dat dat niet mag maar het lijkt toch eerder ingegeven door de waan
van de dag. In het profane leven hebben we gevallen soldaten altijd met zeer
veel pomp en omstandigheden vereerd zoals dat in Engeland heet. Zelfs honderd
jaar na de feiten, blazen we nog Last Posts in Ieper onder veel belangstelling.
Dat is niet ongemeend, maar het wekt bij mij wel de permanente bedenking op dat
de machtigen der aarde wat graag profiteren van de offervaardigheid van jonge brothers in
arms.
De huidige opvolger van Petrus, Leo XIV, herhaalde
Jezus’ oproep tot geweldloosheid en dat werd niet door iedereen in dank
afgenomen. De media probeerden er zoals steeds een wedstrijd
van te maken maar dat is irrelevant voor iedereen die de morele autoriteit van
het evangelie ver boven alle krijgsgewoel plaatst. Toch is er in de Kerk heel wat
gebeurd in de tijd tussen Petrus en Leo XIV . We zagen al dat de
geweldloosheid van Jezus niet helemaal onproblematisch is. Is het geweld een
onvermijdelijke component van onze menselijke
conditie, zoals twintig eeuwen christendom schijnen te suggereren?
De kerkvaders ontwikkelden de rechtvaardiging van
de rechtvaardige oorlog, “just war”, die we in een volgende blog zullen
bespreken.
Foto: Sint-Quirinus beeld op de koepel van de munster van Neuss, 2024©Wim Lahaye
Geen opmerkingen:
Een reactie posten